เป้าเคลื่อนที่

การส่งยานอวกาศไปดวงจันทร์ ซึ่งเป็นเป้าหมายที่เคลื่อนที่ตลอดเวลา เขาทำกันได้อย่างไร การทดลองต่อไปนี้อธิบายได้

ใช้เทปกาวติดปลายข้างหนึ่งของเชือกเข้ากับปลายข้างหนึ่งของไม้บรรทัด

ผูกปลายเชือกอีกข้างหนึ่งเข้ากับดินน้ำมัน

วางไม้บรรทัดลงบนโต๊ะให้ปลายที่ติดกับเชือกโผล่พ้นขอบโต๊ะประมาณ 10 cm

วางหนังสือทับไม้บรรทัดเพื่อให้ไม้บรรทัดอยู่กับที่

ดึงดินน้ำมันไปด้านข้างแล้วปล่อยให้แกว่งอิสระ นั่งให้ห่างจากดินน้ำมันที่กำลังแกว่งประมาณ 1 cm แล้วดีดก้อนกระดาษไปยังดินน้ำมันที่กำลังแกว่งครั้งละ 1 ก้อน

บันทึกจำนวนของก้อนกระดาษที่ชนดินน้ำมัน

เกิดอะไรขึ้น

ดีดก้อนกระดาษให้ไปชนดินน้ำมันที่ไม่อยู่นิ่งได้ยาก

ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น

เป็นการยากที่เป้าเคลื่อนที่กับวัตถุที่เคลื่อนที่จะมาชนกัน ก้อนกระดาษต้องใช้เวลาในการเดินทางผ่านอากาศเพื่อไปยังดินน้ำมัน ปรากฏว่าเมื่อไปถึงดินน้ำมันได้เปลี่ยนไปอยู่ตำแหน่งอื่นแล้ว

จากรูป สมมติให้จุด ก เป็นจุดกำหนดทิศทางให้ยานอวกาศไปถึงดวงจันทร์ ถ้ายานมุ่งตรงตามแนวเส้นประไปยังจุด ข ซึ่งดวงจันทร์เคยอยู่ยานก็ยังไปไม่ถึงดวงจันทร์อยู่ดี เพราะดวงจันทร์ได้เคลื่อนที่จากจุด ข ไปยังจุด ค แล้ว ขณะที่ยานอยู่ที่จุด ก ดวงจันทร์จะอยู่ที่จุด ข นักบินอวกาศรู้ว่าดวงจันทร์เคลื่อนที่ในวงโคจรด้วยความเร็ว 3,200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และทราบอัตราการเคลื่อนที่ของยานอวกาศ จึงสามารถคำนวณล่วงหน้าได้ว่า ยานและดวงจันทร์จะพบกันที่ใดในวงโคจรของดวงจันทร์ ในการทดลองจะต้องดีดก้อนกระดาษไปข้างหน้าดินน้ำมัน จึงจะมีโอกาสชนดินน้ำมันได้ เช่นเดียวกับการนำยานไปลงบนดวงจันทร์

go to top

;